Johan Swinnen
Emeritus professor beeldcultuur (VUB), voorzitter Raad van Bestuur VIAA en auteur.

Kijken naar beelden speelt een belangrijke rol in ons bestaan en in het begrijpen van de wereld. De rode draad van mijn geselecteerde beelden, is het gegeven dat beeldcultuur een strategie is, een methode om de wereld te onderzoeken en te begrijpen. Ik heb bewondering voor de kracht en de ethiek van de beeldtaal, maar ben ook kritisch over haar toekomst, die bepaald wordt door mediatisering, globalisering en beeldmanipulatie. Wie het best geïnformeerd is, is ook het best beschermd in onze door beeldcultuur gedomineerde samenleving. Dus vooruit!
Johan Swinnen

Mijn Beeldcapsule

Wat is kunst? Een debat

“Dit fragment illustreert het belang van woordcultuur. Een blik heeft reflectie nodig. Elke theoretische stelling verwoordt een verlangen en elk beeld onthult een gewaarwording. Dit fragment maakt het geheugen zichtbaar. Meester Karel Geirlandt geeft ons een inzicht mee dat enkele jaren later het leven van onze Vlaamse kunstpaus Jan Hoet grondig zal wijzigen.”

Camera. Lights. Action!

“Een mensenleven is een enorme opeenhoping van bewegingen en denkbeelden. Het meeste gaat voor altijd verloren en het geheugen ondergaat in de keuze van wat het vasthoudt of verliest een wanhopige willekeur. Het is tijd voor een ode aan het toeval van wat wel gefilmd werd!”

Oostende-Dover met de ferry

“Als vijftienjarige scholier ging ik tijdens de lentevakantie met de ferry mee op schoolreis naar Dover en op het dek zag ik een knappe leeftijdsgenote fotograferen met een Leica, het iconisch fototoestel dat laat dromen. Ikzelf had als fotoliefhebber slechts een Kodak Instamatic, maar ging aarzelend een gesprek met haar aan: het begin van een liefdesrelatie. Fotografie verbindt!”

Say Cheese

“Een foto zegt alleen iets over die foto die je voor je hebt en iedereen interpreteert die op zijn eigen manier. En het verleden, is dat niet objectief vaststelbaar? Ach, het verleden is wat wij ervan weten en wat wij weten is een fractie van wat er is geweest. Dé werkelijkheid bestaat niet en daar kan je je maar het best gewoon bij neerleggen.”

De wereld in het klein

“Dit fragment speelt met de paradox van de werkelijkheid. Je denkt de werkelijkheid te zien in de rijdende trein, maar tegelijkertijd gebeurt er iets mee zoals in de fotografie. Er wordt een illusie aan toegevoegd, door de realiteit te willen veroveren en te overwinnen.”