Jan Demeulemeester
Politiek journalist VTM NIEUWS

Wij zijn de eerste beschaving die rechtstreeks in de geschiedenis kan kijken: naar bewegende beelden, klanken en dagdagelijkse handelingen van mensen die er nu niet meer zijn. Beeld je in dat we nog verder konden kijken, dat er beeldbanden zouden bestaan van de Franse revolutie, een kritisch TV-interview met Copernicus, Robin Ramaekers bij de Battle of hastings, Luk Alloo over het dagelijks leven in de Middeleeuwen.

Haast elk filmpje roept bij mij nostalgie op. Alsof het vroeger allemaal wat meer puur was, ongerept en eenvoudig. Dat klopt natuurlijk niet. En met welke emotie zullen generaties volgende eeuw naar onze hedendaagse beelden kijken?

Jan Demeulemeester

Mijn Beeldcapsule

Oostende-Dover met de Ferry

“Een buitenlandse citytrip nog voor dat woord breed ingeburgerd was, prachtig. Ik vaarde als kind één keer mee. Makkelijk, niet duur en vooral: het avontuur was de reis zelf, traag maar gestaag over de Noordzee. In 1997 werd de lijn opgedoekt. Wie nu naar Engeland wil, moet via de kanaaltunnel of met het vliegtuig. Efficiënt, maar saai.”

Op zomerkamp

“Ik verstopte me als zesjarige ooit in een wasmand in de garage: mijn ouders hadden voor mij, een huismus, een weekje geboekt in de vakantiekolonie 'Kindervreugde.' Urenlang bleef ik me huilend verzetten. Ik herdoopte de kolonie tot 'kinderverdriet' en mocht uiteindelijk thuis blijven. Ach, wat moeten werkende ouders tijdens de schoolvakanties met de kinderen? Het is van alle tijden, en destijds klonk het: naar de vakantiekolonie.”

Tijd voor de Festivals

“Zend dit beeld uit in hoge resolutie en het lijkt zonet gefilmd. Bestaat er nog een generatieconflict? De jongeren op deze beelden hebben nu de leeftijd van mijn ouders. Wat zij indertijd ter ontspanning deden, deed ik vijftien jaar geleden ook en is vandaag niet anders. We lijken op elkaar.”